Retourtje Sinnekloas

We vertrekken in het altijd groene Brasschaat. Het bankje in het park, met het iconische kasteel op de achtergrond, is onze vaste startplek. De perfecte plaats om de pedalen in gang te trappen. We volgden het knooppuntennetwerk doorheen het Park van Brasschaat, het Peerdsbos, de volkstuintjes van Merksem, Park Spoor Noord en de fotogenieke fietsbrug aan het MAS. De Schelde is in zicht, maar we moeten nog een eindje.  Onze overzetboot naar het tweede deel van de tocht vertrekt vanuit Hoboken. Het is niet alleen perfect fietsweer, het is ook terrasweer. Vandaar onze koffiepauze aan het FOMU, het fotomuseum, met uitzicht op de nieuw aangelegde Vlaamse en Waalse Kaai.

Kaaien

Niet zo lang geleden was dit nog een grijs parkeerterrein tussen de twee straten op het Antwerpse Zuid. Maar intussen is de omgeving getransformeerd naar een mooi stadspark. De heraanleg voorzag brede fietspaden, voetgangerszones en een verhoogde waterkering om de stad te beschermen tegen overstromingen. Groenvoorzieningen stonden hoog op het lijstje, met nieuwe bomenrijen, grasvelden en waterpartijen die bijdragen aan de biodiversiteit en het klimaatcomfort. De heraanleg van de Vlaamse en Waalse Kaai is een investering in de toekomst. Door de integratie van duurzame technieken, zoals regenwateropvang en energie-efficiënte verlichting, wordt het gebied klimaatbestendig gemaakt. Bovendien wordt er gezorgd voor een goede bereikbaarheid met het openbaar vervoer én met de fiets. En daar maken we vandaag optimaal gebruik van.

Veer

De oversteek tussen Hoboken (aan de rechteroever) en Kruibeke (aan de linkeroever) wordt al sinds de middeleeuwen benut. Vroeger bestond er op deze plaats geen brug, dus het veer was de enige manier voor boeren, handelaars en reizigers om de Schelde over te steken. In de 18e en 19e eeuw werd het veer vooral druk gebruikt voor transport van landbouwproducten, dieren en goederen tussen de Antwerpse markten en het Waasland. De eerste veerboten waren eenvoudige houten schuiten, vaak met roeiers of een zeil. Later kwamen er veerponten met motoren. Vandaag is het veer gemoderniseerd, maar het blijft gratis toegankelijk en behoudt zijn charmante karakter. De beleving is top: je voelt de wind, ruikt het water, hoort het klotsen tegen de romp… Het is een rustmoment tussen twee werelden: het stedelijke karakter van Hoboken en het groene, open landschap van Kruibeke. Op dat open Kruibeekse landschap moeten we nog even wachten. Het koffiemoment aan het fotomuseum was iets te gezellig en duurde net te lang. Vandaar dat we te laat toekomen in Hoboken. Het Veer heeft middagpauze. Het is wachten. Of zwemmen.

Parking!

Aan de overkant duiken we meteen de uitgestrekte polders van Kruibeke in. Het contrast tussen ’t Stad en de Parking kon niet groter. Na de drukte, de rust. Dit is een van de mooiste natuurgebieden van Vlaanderen: dijken, rietvelden, waterpartijen en een rijkdom aan vogels maken dit stuk van de route puur genieten. Hier fiets je letterlijk tussen natuur en geschiedenis, langs eeuwenoude dijken en kronkelende waterlopen. We passeren Haasdonk. Het lijkt wel alsof alle landbouwers iets in de aanbieding hebben. Eieren. Aardappelen. We rijden langs fruitautomaten met aardbeien en kersen. Dus niet vergeten: voor een fruitje groot of klein, moet je in de Wase Polders zijn.

ROA

Brede lanen leiden rechtstreeks naar het kloppend hart van de stad: de Grote Markt. Dat onze laatste kilometers naar het centrum van Sint-Niklaas over kasseien loopt, moeten we er helaas bijnemen. We zijn onderweg naar het grootste marktplein van België. Een marktplein dat, net zoals de eerder gepasseerde Vlaamse en Waalse Kaai een indrukwekkende transformatie onderging. Of beter: ondergaat. Het markplein is op dit moment nog één groot bouwwerf.  De Sinnekloazenaren laten het niet aan hun hart komen. De terrassen zitten nokvol. De zon schijnt en de sfeer is top. Onze thuis-voor-één-nacht is buiten het stadcentrum, in het landelijke Nieuwkerken-Waas. We passeren de indrukwekkende streetart van ROA. In mei 2022 realiseerde de wereldberoemde, anonieme Gentse streetartkunstenaar een gigantische muurschildering op de zijgevel van schietclub The Chapel, in de Vijfstraten. De muur is  28 meter breed en 13 meter hoog. Er naast kijken is geen optie. Het is één van ROA’s grootste werken in België. De vier gebruikelijke Wase dieren zijn afgebeeld: een reiger, een vos, een eekhoorn en een egel, weergegeven in de typische zwart-wit/grijsstijl van de kunstenaar. De staart van de vos draait om de hoek van het gebouw, de nek van de reiger verweeft zich met betonnen raster: een perfecte samensmelting van kunst en architectuur. Voor onze overnachting hebben we een onderkomen op het 4,5 ha grote Domein Den Buiten in Nieuwkerken-Waas. Onze route leidt ons opnieuw langs rustige wegen en landelijke vergezichten. Hier hoor je het gras bijna groeien. Het is de ideale plek om even te vertragen en te genieten van de stilte. Onze B&B sluit perfect aan bij dat gevoel. Het domein met zwemvijver en hout gestookte Scandinavische hottub biedt meer luxe dan verwacht. 

’s Ochtends wachten er spiegeleitjes en pannenkoeken à volonté op ons. Het ideale dieet voor een paar uur fietsen.
Na een uurtje trappen steken we opnieuw de Schelde over met het veer van Kruibeke naar Hoboken. De middagzon schittert op het water terwijl we terugvaren naar de rechteroever. Wat een luxe: een gratis overtocht midden in de natuur. Na het Antwerpse stadscentrum duiken de vertrouwde paden richting Brasschaat weer op, met het kasteel van Brasschaat – en het bijhorende bankje – als eindpunt. Onderweg dromen we al van de editie 2026. Wordt het Turnhout? Of wagen we ons internationaal aan Breda of Bergen op Zoom? Zolang er maar een B&B met een zwemvijver én pannenkoeken à volonté te vinden is.

Fietsknooppunten: 32 – 33 – 31 – 79 – 26 – 56 – 19 – 57 – 59 – 41 – 42 – 53 – 49 – 48 – 67 – 9 – 95 – 96 – 48 – 45 – 36 – 83 – 79 – 78 – 77 – 3 – 4 – 9 – 67 – 48 – 49 – 53 – 42 – 41 – 59 – 57 – 19 – 56 – 26 – 79 – 31 – 33 – 32

Afstand: 88 km