Poperinge – Wat staat er in de omschrijving van deze blog? "Soms met een vleugje rock 'n' roll." Toegegeven, daar was nog niet veel van te merken. Daar komt nu verandering in.
De voorbije jaren draaide in Poperinge alles rond de erfenis van Heavy Sound Festival. Nostalgie naar het begin van de jaren ’80. Nostalgie naar de gouden jaren waarin harde rockbands als Motörhead, Twisted Sister, Metallica, Slayer, UFO en Uriah Heep op de Heavy Sound-podia passeerden. Eerst was er de herdenking en inhuldiging van het Metallica-standbeeld aan de ingang van zaal Maeke-Blyde. Daarna volgde een boek vol verhalen uit de gloriedagen van het festival, in combinatie met een tributefestival. Vanaf 2026 wordt ook richting toekomst gekeken met de officiële doorstart van het Heavy Sound Festival.
De organisatoren kozen bewust voor een affiche die nauw aansloot bij de hoogdagen van het festival. Het resultaat was een line-up vol bands die ooit al op Heavy Sound stonden. Of die naam maakten tijdens de gloriedagen van de New Wave Of British Heavy Metal of kortweg de NWOBHM van eind jaren ’70 tot midden jaren ’80. Laat dit nu precies de periode zijn die ik als ruige tiener heel bewust heb meegemaakt. En dan nog vanop de eerste rij.
Dit concept brengt risico’s met zich mee. Dat ondervond de organisatie toen de aangekondigde headliner Ross The Boss afhaakte. Er werd snel een vervanger gezocht én gevonden. Niet veel later volgde het trieste nieuws dat Ross “The Boss” Friedman overleden was. Niet alleen de bezoekers van het Heavy Sound Festival worden een dag ouder. Ook de muzikanten die er ooit op het podium stonden.
Heavy Sound bewees dat nostalgie perfect kan samengaan met sfeer en enthousiasme. Bands als Elixir en Tytan hoeven zichzelf niet meer te bewijzen. Ze willen geen nieuwe Metallica worden maar zich vooral amuseren en plezier maken. En dat is exact waar het publiek in de Maeke-Blyde voor kwam.
De affiche leest als een hoofdstuk uit een heavy metal-encyclopedie. Tijd dus voor een flinke portie metalgeschiedenis.
De Franco-Belgische band Existance mocht de festivaldag openen. De link met Heavy Sound is duidelijk: gitarist en zanger Julian Izard is de zoon van Didier Izard. Deze opende 42 jaar geleden het festival als frontman van H-Bomb. Existance stelde in Poperinge zijn vijfde album Wildfire voor. De band bracht tegelijk een eerbetoon aan Didier Izard, die in 2018 overleed, met ‘Coup de Métal’, de titeltrack van de H-Bomb-debuut-EP uit 1983.
Ook Elixir stond in het teken van nostalgie. De Britse band vierde de 40ste verjaardag van debuutalbum The Son Of Odin. Ooit werd verwacht dat Elixir zou doorbreken naast namen als Iron Maiden, Saxon en Judas Priest, maar dat grote momentum bleef uit. Wat overblijft, is een korte jubileumtour met drie originele leden én een bijzonder sterke passage op Heavy Sound.
Tytan kent een gelijkaardig verhaal. Door het faillissement van hun platenlabel miste de band zijn afspraak met de geschiedenis. Toch groeiden de debuut-EP Blind Men And Fools en het album Rough Justice uit tot cultklassiekers. Bassist Kevin Riddles (ex- Angel Witch) was jarenlang de drijvende kracht achter de groep. Hij overleed in 2025. Vandaag speelt geen enkel origineel lid nog mee in Tytan maar dat hield de band niet tegen om stevig uit te halen. Met bassist Julian Hill, voormalig gitarist van Grim Reaper, kon uiteraard ook de Reaper-klassieker ‘See You in Hell’ niet ontbreken. Het optreden wordt een eerbetoon aan Kevin Riddles, die vorig jaar overleed. Zodra zijn naam valt, denk ik terug aan een legendarische avond met Britse hard rock, Antwerpse cafés en (te) veel Duvels.
Januari 1983. In het toenmalige Hof Ter Lo (nu Trix) stond een stevig Brits rockpakket geprogrammeerd: Dumpy’s Rusty Nuts, Terraplane, Stampede en Tytan. De avond voordien belandden we met de heren van Dumpy’s Rusty Nuts en Tytan in een Antwerps rockcafé. Zij vertelden straffe verhalen over het leven on the road. Wij gaven een spoedcursus Belgische biercultuur. Vooral het hoofdstuk Duvel werd grondig uitgediept. Héél grondig.
Toen we de volgende dag in Hof Ter Lo arriveerden voor het concert, kwamen Kevin Riddles en Graham “Dumpy” Dunnell ons bedanken voor de memorabele avond. Alleen… de Duvels lagen nog stevig op de maag. Die avond vochten Riddles & Co op het Hof Ter Lo-podium een verbeten strijd uit met een kater van olympisch niveau.
Girlschool zorgde vervolgens voor één van de hoogtepunten van de dag. Na 46 jaar stonden de dames opnieuw op het podium in Poperinge. Hun vuile, energieke rock-’n-roll werkte perfect op een festival als Heavy Sound. Dat ze hun stiel leerden van Lemmy en Motörhead hoor je nog altijd. Met klassiekers als ‘Hit and Run’, ‘Race With The Devil’ en een stevige versie van ‘Bomber’ ging de Maeke-Blyde volledig mee.
Raven bracht daarna vooral veel sfeer. De broers John en Mark Gallagher bewezen opnieuw waarom ze in de jaren ’80 verantwoordelijk waren voor heerlijke metalklassiekers als ‘Don’t Need Your Money’ en ‘Crash Bang Wallop’. Muzikaal bleven we hier en daar misschien wat op onze honger zitten, maar qua sfeer en gezelligheid scoorde Raven moeiteloos een tien op tien.
Bij Angel Witch draaide alles rond Kevin Heybourne, het enige overblijvende originele bandlid. De frontman weet exact wat het publiek wil horen. De man serveerde bijna integraal het legendarische debuutalbum uit 1980. Muzikaal zat alles perfect, al miste de set wat vuur en interactie. Tot de onvermijdelijke afsluiter ‘Angel Witch’ werd ingezet en de hele tent alsnog uit volle borst meezong.
De grootste publiekstrekker van de dag was zonder twijfel Lee Aaron. Toen bekend raakte dat de Canadese na 41 jaar opnieuw naar Heavy Sound zou komen, schoot de voorverkoop meteen de hoogte in. Begrijpelijk ook: de zelfverklaarde ‘Metal Queen’ groeide in de jaren ’80 uit tot een van dé iconen van het festival. Dankzij het album Metal Queen en haar wulps imago werd Lee Aaron een vaste naam in de metalgeschiedenis. Intussen is ze 64, maar nog altijd even charismatisch. Ze hield woord en bracht een pure old school set, vol jaren ’80-klassiekers als ‘Metal Queen’, ‘Lady Of The Darkest Night’ en ‘Shake It Up’.
Heavy Sound bewees vandaag vooral dat het meer is dan een nostalgische trip. Zowel muzikanten als bezoekers hadden zichtbaar zin in deze comebackeditie. En precies die combinatie van enthousiasme, geschiedenis en sfeer maakte van Heavy Sound 2026 een topeditie. Kort samengevat: tot in 2027, ergens ter hoogte van het Metallica-standbeeld in Poperinge.
Reactie plaatsen
Reacties