Fwiet, fwiet, fwiet!

Appelvink (M) - Kalmthout, 25/5/26

Welke ‘nieuwe’ beestjes krijgen we te zien? Welk zeldzaam exemplaar komt vandaag voor ons poseren? Komt er een hert, een haas of een vos langs? Zoals Mr. Forrest Gump het in 1994 mooi formuleerde: “Life is like a box of chocolates, you never know what you're gonna get.” Hetzelfde geldt voor vogelhutfotografie. 

Intussen spelen we het spel van hoge ISO-waarden en korte sluitertijden. Vogels zitten niet stil, dus moet je als fotograaf anticiperen op veel beweging. Het blijft een uitdaging om wegvliegende en landende vogels scherp op beeld te krijgen. Soms lukt dat. Soms niet.

In mijn vorige blogs ging ik al dieper in op de technische aspecten. Vandaag presenteer ik een handvol vogels die de voorbije weken en maanden voor mij kwamen poseren. Soorten die ik niet elke dag zie. Kijk, lees mee en laat de ornitholoog in jezelf los.

Steenuil (V) - Kalmthout, 10/9/2025

Dit kleine uiltje, amper groter dan een duif, is misschien niet de meest imposante verschijning onder de roofvogels. Maar de steenuil heeft persoonlijkheid voor tien. Met zijn platte kop, licht fronsende ‘wenkbrauwen’ en felgele knikkergrote ogen, heeft hij een indringende blik.

De steenuil is een echte standvogel. Geen trektochten naar warmere oorden maar het hele jaar door trouw aan zijn stukje landschap. Vaak zijn dat oude boomgaarden, boerderijen of knotwilgen: plekken met karakter, net als hijzelf.

In tegenstelling tot veel andere uilen is de steenuil ook overdag actief. Je ziet hem dan zitten op een paaltje, een dakrand of een stapel hout, turend naar de grond. Op zoek naar een lekker hapje: insecten, muizen, regenwormen… alles wat beweegt en in zijn snavel past, is een potentiële lunch.

Toch heeft deze charmante verschijning het niet altijd makkelijk. Door het verdwijnen van oude landschappen, holle bomen en rommelige hoekjes waar hij zo van houdt, staat de steenuil onder druk. Gelukkig zijn er steeds meer initiatieven om hem te helpen, zoals het ophangen van nestkasten en het herstellen van kleinschalige natuur.

Havik (M) - Kalmthout, 9/8/2025

Als alle vogels zwijgen en de beweging stokt, is dat meestal een teken dat er een jager in de buurt is. De kans is groot dat het een havik is. Geen opvallende verschijning zoals sommige kleurrijke soorten, maar een stille kracht, een meester van snelheid en precisie.

De havik is gebouwd voor actie en dat zie je. Met zijn brede vleugels en lange staart manoeuvreert hij moeiteloos tussen de bomen. Waar andere roofvogels liever in open lucht jagen, voelt de havik zich perfect thuis in het dichte bos. Daar jaagt hij vanuit een hinderlaag, bliksemsnel en vaak verrassend dicht bij de grond, als een schaduw tussen de bomen.

Een duif, een kraai of een nietsvermoedende zangvogel: als de havik zijn zinnen erop zet, is ontsnappen moeilijk.

Wat hem extra fascinerend maakt, is zijn intense blik. Felgele tot oranjerode ogen die alles registreren. Zie je hem zitten, ergens verscholen op een tak, dan heb je het gevoel dat hij jou al veel eerder heeft opgemerkt. En waarschijnlijk is dat ook zo.

De havik is geen vogel die zich gemakkelijk laat bewonderen. Hij is snel, schuw en verdwijnt vaak nog voor je hem goed en wel hebt gezien. Maar juist dat mysterieuze maakt hem zo interessant.

Keep (M) - Retie, 15/2/2026

Wanneer de dagen korter worden en de koude stilaan het landschap vult, duikt er een opvallende verschijning op in onze streken: de keep. Deze vogel, een neefje van de vink, brengt een vleugje Scandinavische flair naar onze tuinen en bossen.

De keep is een echte wintergast, eentje die duizenden kilometers aflegt om hier de koude maanden door te brengen.

Hij draagt een prachtige oranje borst, contrasterend met een zwart-wit verenkleed. Alsof hij speciaal voor de winter een stijlvol jasje heeft aangetrokken.

Wat de keep extra bijzonder maakt, is zijn sociale karakter. Waar je er één ziet, zijn er vaak meer. Soms zelfs honderden tegelijk, vooral wanneer er veel beukennootjes te vinden zijn. Die vormen zijn favoriete winterkost. Beukennootjes for the win, dus.

IJsvogel (V) - Retie, 15/2/2026

Soms zie je hem niet eens goed. Een blauwe schicht, laag over het water en weg is hij weer. Wie geluk heeft, vangt nét dat ene moment. De ijsvogel, zonder twijfel één van de meest spectaculaire vogels in onze streken. Het is de natte droom van elke (hobby)fotograaf om het beestje haarscherp te fotograferen. Liefst in de vlucht. En als het kan: met een vers gevangen visje in de snavel.

Met zijn felblauwe rug, oranje borst en lange, puntige snavel is de ijsvogel allesbehalve onopvallend… en toch wordt hij vaak gemist. Dat komt door zijn snelheid en zijn voorkeur voor rustige plekjes langs beken, rivieren en vijvers.

Daar zit hij geduldig op een tak boven het water. Wachten, focussen en dan pijlsnel het water in duiken om een visje te vangen. Een perfecte jager tot in de puntjes afgestemd op zijn omgeving.

De ijsvogel is geen vogel die zich zomaar laat bewonderen. Hij geeft zich niet makkelijk prijs. Maar misschien is dat net wat hem zo bijzonder maakt: een verborgen parel in onze natuur, die je beloont als je even de tijd neemt om écht te kijken. Vandaag hebben we geluk. Een mannelijk exemplaar komt kijken of er visjes te vangen zijn. Slecht nieuws voor de ijsvogel: het vijvertje is dichtgevroren. Goed nieuws voor mij: ik krijg voldoende tijd om de blauwe flits te fotograferen.

De vogels komen en gaan, vaak precies op het verkeerde moment en nét te snel voor mijn trage reflexen. Maar dat geeft niet. Juist die onvoorspelbaarheid maakt het wachten telkens weer de moeite waard.