Petra, de legendarische Roze Rode Stad is dé reden waarom velen Jordanië op hun bucketlist zetten. Terecht.
Deze mysterieuze stad, diep verscholen tussen zandstenen kliffen, was ooit de hoofdstad van het Nabateese Rijk. Vandaag is ze UNESCO-Werelderfgoed én een van de zeven nieuwe wereldwonderen. Een plek waar elke steen, elke doorgang en elke schaduw een verhaal vertelt over handel, cultuur en macht.
Toch wringt er iets. Wie door Jordanië reist, merkt al snel de bergen plastiekafval langs de wegen op. Aan de blauwe PMD-zakken zijn ze hier duidelijk nog niet toe. Maar er is één opvallende uitzondering: Petra. Daar is het kraaknet. Het contrast met de rest van het land is zo groot dat de stad soms aanvoelt als een tourist trap.
En toch: een expeditie door Jordanië zónder Petra? Onmogelijk. Dus: wandelschoenen aan, fototoestel in de aanslag, en gaan!
Drama
Petra ligt verscholen achter een smalle kloof: de Siq. Alleen te voet bereikbaar, wat meteen dat gevoel van avontuur oproept.
Nog voor we goed en wel vertrokken zijn, klampt de eerste gids ons aan. Of we een ritje met een paardje willen? “It’s included in the ticket!” klinkt het enthousiast. Technisch klopt dat. De ritprijs is inbegrepen, maar wie het aandurft om te onderhandelen over de (altijd te kleine) fooi, weet wat hem te wachten staat. Veel discussie en nog veel meer drama.
Door het wegblijven van toeristen – de oorlog in Gaza heeft het toerisme flink geraakt – proberen de verkopers hun geluk bij elk voorbijgaand koppel. We bedanken vriendelijk en wandelen verder.
De meeste reizigers doen hetzelfde: stap voor stap door het warme zand van de Siq, richting de rozerode rotsen. En dan… verschijnt ze. De eerste blik op Al-Khazneh, de Schatkamer van Petra. Adembenemend.
De stad ontvouwt zich als een droom: tempels, tombes en paleizen, uitgehouwen in roze rode kliffen. Tussen de monumenten staan kraampjes met drankjes, juwelen en toeristische prullaria. Afpingelen is de boodschap. Begin vooral met een héél laag bod.
De top 5 van Petra
- De Schatkamer (Al-Khazneh)
Het beroemdste zicht van Petra. Zodra je de Siq uitkomt, word je overweldigd door de perfect symmetrische façade van Al-Khazneh.
De Schatkamer, ooit een koninklijke tombe, is een meesterwerk in roze zandsteen. Volgens de legende zou er een schat verborgen zitten in de urn bovenop het gebouw, maar niemand heeft dat ooit kunnen bewijzen. Of het nu waar is of niet: dit is zonder twijfel het meest gefotografeerde monument van Jordanië.
- Het Klooster (Ad-Deir)
Na een pittige klim, of een hobbelige ezelrit, doemt Ad-Deir op, nog indrukwekkender dan de Schatkamer.
Het Klooster werd waarschijnlijk gebruikt voor religieuze ceremonies en kijkt uit over de omliggende woestijn. Boven wacht stilte, ruimte en een uitzicht dat je letterlijk de adem beneemt. Voor velen het hoogtepunt van hun bezoek.
- De Koninklijke Tombes
Hoog tegen de rotswanden liggen de Koninklijke Tombes – een rij monumentale graven, ooit voorbehouden aan koningen en edelen.
De kleuren van het zandsteen variëren van roze tot oranje en rood en veranderen naargelang het zonlicht. De Urntombe, Zijdetombe en Paleistombe tonen de finesse van de Nabateese bouwkunst en de vergankelijkheid van macht in steen gebeiteld.
- Het Romeinse Theater
Petra is niet louter Nabatees. Ook de Romeinen drukten hun stempel.
Het Romeinse Theater, uitgehouwen in de rotsen in de 1e eeuw na Christus, bood plaats aan 8.000 toeschouwers. Hier smolten culturen samen: Nabateese architectuur met Romeinse grandeur. Vandaag zit je er op de stenen trappen en hoor je de echo van eeuwenoude stemmen.
- De Hoge Offerplaats (Al-Madhbah)
Voor wie de klim aandurft, is de Hoge Offerplaats een must. Vanaf de top kijk je uit over Petra en de eindeloze woestijn.
Hier werden ooit offers gebracht aan de goden. De tocht is steil, maar het uitzicht en de sereniteit boven maken alles goed.
Klein Petra
Een paar kilometer verder ligt Siq al-Barid, beter bekend als Little Petra.
Kleiner, rustiger, intiemer, maar minstens even betoverend. Vroeger was dit een handelspost langs de Zijderoute, waar kooplieden hun kamelen lieten rusten.
Vandaag is het er stil. Heel stil. Terwijl Petra leeft van toeristen, lijkt Little Petra bevroren in de tijd.
De smalle kloven, de uitgeholde woningen, het spel van licht en schaduw: alles voelt authentieker, dichterbij.
We wagen ons zelfs aan de pittige klim naar het mooiste uitzicht ter wereld, volgens de lokale gids. Mooi is het zeker. De afdaling? Minder idyllisch.
Little Petra vormt ook de toegang tot de Backdoor Trail, een alternatieve route naar het Klooster van de stad Petra. Anders dan de 800 treden van de klassieke route gaat dit pad bergaf. Een zegen voor vermoeide benen, tenzij je de omgekeerde richting kiest. Dan is er altijd nog een paardje. Dit keer: not included in the ticket.
Njam!
Terug in het hotel schuiven we aan bij een buffet vol lokale specialiteiten. De kok heeft zichzelf overtroffen: dit zijn met voorsprong de lekkerste gerechten van onze reis.
Of dat aan het eten ligt of aan de stevige honger na een dag door zand en zon laten we in het midden.
Wat vaststaat: Petra blijft een wonder. Een rozerode droom in steen, waar geschiedenis, mythes en moderne reizigers elkaar ontmoeten.
Reactie plaatsen
Reacties