De woestijn van Jordanië betovert mij nog meer dan de iconische stad Petra. Wadi Rum, ofwel de ‘Vallei van de Maan’, is een adembenemend natuurreservaat in het zuiden van het land. Beroemd om zijn spectaculaire rotsformaties, uitgestrekte zandvlaktes en rijke nomadische cultuur. Dit UNESCO-werelderfgoed serveert bezoekers een uitzonderlijke mix van natuurlijke schoonheid, geschiedenis en avontuur.
Nomadenstammen
Wadi Rum oogt buitenaards. Overal waar je kijkt, zie je roodkleurige zandduinen, diepe valleien door wind en water uitgesleten, torenhoge kliffen van zandsteen en graniet. Niet voor niets werd dit decor gebruikt in films als Lawrence of Arabia, The Martian, Mission to Mars, Aladdin en Dune. Maar achter zijn filmische aantrekkingskracht schuilt een nog boeiender verhaal: dat van eeuwenoude beschavingen, nomadenstammen en karavanen die dit gebied generaties lang doorkruisten en er, jawel, hun sporen nalieten.
Natuurverschijnsel
De dagtrip door Wadi Rum begint bij de iconische Seven Pillars of Wisdom. Een indrukwekkend natuurverschijnsel dat statig boven de vallei uittorent. De rotsformatie ontleent haar naam aan het boek van T.E. Lawrence. Vanaf de voet van deze kliffen ontvouwt zich een panoramisch uitzicht over de woestijn, een landschap dat alle aandacht opeist. De Jordaniërs vinden perfect hun weg tussen de zandduinen en de bijhorende rotsen. Ze zien figuren in elke rotsformatie. Alcoholische drank is zeker niet de oorzaak van die inspiratie. Het strafste wat er in de Wadi Rum-woestijn wordt geschonken én gedronken is thee.
Openluchtmuseum
Doorheen de hele vallei vind je eeuwenoude rotstekeningen en inscripties die getuigen van de rijke geschiedenis van deze regio. De Nabateeërs, dezelfde handelsnatie die de stad Petra bouwde, lieten hier tekens achter. Maar ook oudere beschavingen, zoals de Thamudenen die drieduizend jaar geleden in de regio rondtrokken, kerfden taferelen in de rotsen. Met eenvoudige en expressieve lijnen tekenden ze kamelen, mensen, jachtscènes en handelsroutes.
Ook de inscripties, in onder andere Thamudisch en Nabatees schrift, vertellen verhalen over reizen, gevechten en het dagelijks leven. Wadi Rum heeft niet voor niets de titel van openluchtmuseum. Plaatsen zoals Jebel Khazali en Anfashieh barsten van de rotstekeningen. Ondertussen rijden terreinwagens af en aan en wachten dromedarissen geduldig tot ze toeristen mogen rondleiden door het mulle zand.
Kampvuur
We zoeken een schaduwplekje voor onze picknick. Het is eenvoudiger gezegd dan gedaan. De overblijfselen van oude kampvuren verraden dat we niet de eerste bezoekers van de dag zijn. De restanten van geiten en schapen tonen hoe de lokale bevolking hier hun maaltijden bereidt. À la minute. In de woestijn staan immers geen koelkasten.
De zitbanken van onze terreinwagen worden losgemaakt en dienen als geïmproviseerde stoelen. Op het menu: een traditioneel Jordanees gerecht van rijst, kip en plat brood. De porties zijn, zoals altijd, royaal. Het overschot aan plat brood leggen we apart; het vormt straks het feestmaal voor de dromedarissen in het kamp. De dieren zijn niet alleen de schepen van de woestijn, ze zijn ook de lokale vuilbakken.
Dé Lawrence van Arabië
Wadi Rum is niet alleen een landschap, maar ook een hoofdstuk uit de wereldgeschiedenis. Tijdens de Arabische Opstand (1916-1918) speelde T.E. Lawrence, beter bekend als Lawrence of Arabia, hier een sleutelrol. De Britse officier, archeoloog en schrijver werd een icoon dankzij zijn samenwerking met Arabische stammen en door de verfilming van zijn leven in 1962.
In de woestijn zijn er verschillende plekken aan hem gelinkt, zoals de ‘Lawrence Bron’ en ruïnes die volgens sommigen door hem werden gebruikt. Onze gids is overtuigd: Siq Um Al Tawaqi is de enige échte Lawrence-locatie. De memorial die er staat is bescheiden, maar de historische betekenis is enorm. Terwijl we bedoeïenenthee drinken – gratis, al wordt een kleine aankoop wel geapprecieerd – voelen we hoe het verleden tastbaar wordt tussen de imposante rotswanden.
Het gezicht
Een ander bijzonder hoogtepunt is The Face: een natuurlijke rotsformatie die, bekeken vanuit de juiste hoek, op een menselijk gezicht lijkt. Met een herkenbaar voorhoofd, neus en kin oogt het alsof een eeuwenoude bewoner voor altijd in steen is vereeuwigd. Sommigen zien er een wachter van de vallei in. Wij houden het op een gelukkig toeval en een flinke dosis menselijke fantasie.
Sterrenhemel
Onze gids probeert ons te overtuigen van een tweede excursie: een nachtelijke rit door de woestijn om de sterrenhemel zonder lichtvervuiling te bewonderen. De korting is aantrekkelijk, maar na een dag vol terreinwagens hebben we voldoende kilometers in het zand afgelegd. We bedanken vriendelijk voor het aanbod.
De dromedarissen zijn blij: zij krijgen, als afsluiter van de dag, onze verzameling plat brood.
Reactie plaatsen
Reacties