Jerash, Amman – “Jordanië? Is dat niet gevaarlijk?”
De vraag lag voor de hand. Jordanië ligt immers gekneld tussen Israël, de Westelijke Jordaanoever, Syrië en Irak. Mooi in het midden van het grootste geopolitieke kruitvat ter wereld.
Het antwoord is simpel: nee, absoluut niet. Jordanië is verrassend veilig, ongelooflijk mooi en de mensen zijn supervriendelijk. En, last but not least: het eten is er heerlijk én spotgoedkoop.
Voorrang van dromedaris
Met een huurauto door Jordanië rijden, het is niet voor watjes. Er zijn verkeersborden, maar de echte snelheidslimiet wordt bepaald door het wegdek.
De autosnelweg oversteken te voet? Het is een nationale sport.
Richtingaanwijzers? Die zijn optioneel. Toeteren is de norm.
Een kleine samenvatting van mijn verkeersobservaties:
- Verkeersdrempels duiken op waar je ze het minst verwacht.
- Rijvakken zijn puur suggestief.
- Dromedarissen hebben altijd voorrang.
- Katten, honden en ezels… nooit.
Karrensporen
Op een uurtje rijden ten noorden van de Jordaanse hoofdstad Amman ligt Jerash – ook wel het Pompeï van het Midden-Oosten genoemd. En terecht. Zodra ik door de imposante Hadrianusboog loop (gebouwd in 129 na Christus), voelt het alsof ik een Romeinse Netflix-serie binnenstap.
De boog alleen al is indrukwekkender dan menig moderne stadspoort, maar wat daarachter ligt… wauw. Het ovaalvormige forum is gigantisch en perfect symmetrisch. Het Zuidelijk theater is de thuishaven van de muzikanten.
De Tempel van Artemis is één van mijn favorieten. Hij is gewijd aan de Griekse godin van de jacht en de natuur. Zelfs nu torenen de zuilen van de tempel hoog boven je uit. Wat het extra bijzonder maakt, is dat deze zuilen zó goed gebouwd zijn dat ze nog altijd lichtjes meebewegen met de wind. Vandaar ook het verhaal dat je ze met een muntje zelfs kunt laten wiebelen. Ik probeer het niet, maar ik geloof het graag.
De Cardo Maximus, de hoofdstraat van Jerash, is een droom voor iedereen die van geschiedenis houdt. Een kaarsrechte laan met zuilen aan weerszijden en karrensporen in de stenen van echte Romeinse wagens. Met een beetje fantasie zie je de markten, de toga’s, de chaos van toen. Even chaotisch als het verkeer vandaag, eigenlijk.
Elke hoek van Jerash ademt geschiedenis. Badhuizen, fonteinen, oude winkels… het is een Romeins openluchtmuseum zonder de drukte van Rome. Eerlijk? Ik dwaal liever hier rond dan tussen de toeristen op de Antwerpse Meir of de Graslei in Gent.
Stress
De terugrit naar Amman is een avontuur. De weg is prima, het verkeer minder. De trip kort samengevat: taxi’s, trucks, busjes en claxons. Het is een symfonie van lawaai met een flinke snuif stress. Iedereen lijkt precies te weten wat hij doet, maar niemand houdt zich aan de regels. Of aan regels tout court.
De rotondes in Amman verdienen trouwens een aparte vermelding: niet geschikt voor hartpatiënten. Toch komt iedereen er levend uit, zelfs met een glimlach.
De Citadel
Boven op een van de zeven heuvels van Amman ligt de Citadel (Jabal al-Qalaa), letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt. Hier wandel je tussen de resten van de Tempel van Hercules. Twee imposante zuilen staan nog fier overeind. Verderop ligt het Umayyad-paleis, met zijn koepel en prachtige mozaïekresten.
Het Archeologisch Museum is klein maar boeiend: van prehistorische werktuigen tot Romeinse sieraden, hier vind je alles wat de Jordaanse geschiedenis kleur geeft.
Het echte spektakel? Dat is het uitzicht. Vanaf de Citadel zie je Amman in al zijn glorie: een zee van witte huizen die tegen de heuvels opkruipen. Als de zon ondergaat, klinkt de oproep tot gebed door de hele stad. Kippenvelmoment.
Van de rust van Jerash tot de drukte van Amman, van Romeinse ruïnes tot moderne chaos – het contrast kan amper groter zijn. Maar juist dat maakt Jordanië zo bijzonder. Een dag in Jerash en Amman voelt als tijdreizen met een vleugje avontuur.
Reactie plaatsen
Reacties