Welkom in ons Vietnam-reisdagboek. Stap opnieuw mee in onze avonturen terwijl we het land ontdekken. Vandaag reizen we naar Centraal-Vietnam, naar Hoi An: de stad van de okergele huizen, de duizenden lampionnen en de betaalbare kleermakers.
Een vroege vlucht brengt ons naar de derde grootste stad van het land: Da Nang, gelegen aan de kust van Centraal-Vietnam, aan de Zuid-Chinese Zee. Er staat vandaag geen strandvakantie op de planning. Onze taxichauffeur wacht netjes volgens afspraak. De autorit naar Hoi An duurt ongeveer een uur.
De stad duikt op in zowat alle lijstjes met de mooiste bestemmingen van Vietnam. We begrijpen al snel waarom.
Vietnamees ontbijt
We hebben honger. En dat is in Vietnam nooit lang een probleem. We schuiven aan voor een typisch Vietnamees ontbijt: bánh mì chảo. Geen uitgebreid buffet, maar een klein pannetje waarin een ei, paté, een gehaktbal en een verrassend lekkere saus pruttelen. We krijgen er een knapperig stokbrood bij om alles op te deppen.
Simpel. Maar ontzettend lekker.
We nemen plaats op de bekende plastic stoeltjes die overal in Vietnam opduiken. Alleen blijken onze Europese knieën niet helemaal gemaakt voor dit formaat. Terwijl de locals moeiteloos zo uren kunnen zitten, zoeken wij voortdurend naar een houding waarbij onze benen niet volledig afsterven.
We krijgen hulp. Er worden plastic stoelen op Europees formaat bijgehaald. Het is duidelijk: we zijn nog altijd toeristen.
Vijftig tinten geel
Hoi An voelt helemaal anders aan dan Hanoi. De chaos maakt plaats voor een gemoedelijke sfeer. Het historische centrum bestaat uit prachtige okergele huizen, houten luiken en kleurrijke bloemen die van de balkons naar beneden hangen. De smalle straatjes nodigen uit om gewoon wat rond te dwalen, zonder plan.
Het blijkt opnieuw een uitstekende strategie. Op bijna elke hoek valt wel iets te fotograferen. Een oude gevel. Een kleurrijk winkeltje. Een fietser die rustig voorbijrijdt. Of opnieuw... een scooter. Want ook hier blijft de bromfiets de absolute koning van de weg. Alleen lijkt hij zich iets minder op te jagen dan in Hanoi.
Lampionnenstad
Waar Hoi An echt het verschil maakt, is wanneer de zon begint te zakken. Overal verschijnen lampionnen. Grote. Kleine. Ronde. Ovale. In alle mogelijke kleuren.
Wanneer de verlichting aanspringt, verandert de hele oude stad in één groot decor. Alsof iemand het licht dimt en tegelijk duizenden lampionnen aansteekt.
Op de rivier dobberen kleine bootjes. Aan boord branden kleurrijke lampionnen die weerspiegelen in het water. Toeristen laten wenslampionnen meedrijven, terwijl de oevers langzaam vollopen.
Overdag is Hoi An mooi, maar 's avonds is de stad ronduit magisch.
Tempels
We zijn gekomen voor cultuur. Die vinden we. In My Son, een tempelcomplex op ongeveer veertig kilometer van de stad. Verscholen in een groene vallei bouwden, tussen de vierde en de dertiende eeuw, de koningen van het Champa-rijk hier tientallen hindoeïstische tempels. Eeuwenlang was dit het religieuze en politieke hart van hun koninkrijk.
Vandaag zijn nog een twintigtal tempels gedeeltelijk overeind gebleven. De rest ging verloren door de tand des tijds, aardbevingen en vooral door de Amerikaanse bombardementen tijdens de Vietnamoorlog.
Toch blijft de site indrukwekkend. De roodbruine bakstenen torens duiken op tussen het groen en ademen een mysterieuze sfeer uit. Opvallend is dat wetenschappers nog altijd niet precies weten hoe de Cham hun bakstenen zo perfect op elkaar kregen, zonder zichtbare mortel.
Terwijl we tussen de eeuwenoude tempels wandelen, proberen we ons voor te stellen hoe deze vallei er duizend jaar geleden moet hebben uitgezien.
Berggrot
De cultuurhonger is met My Son nog niet gestild. Vandaag doen we er nog een uitstap bij. Eentje die ons richting Da Nang brengt, op zo'n dertig kilometer van Hoi An.
De eerste halte is Monkey Mountain, officieel het Sơn Trà-schiereiland. Waarom dit het Aapeiland heet? Omdat de beestjes er hun thuis van hebben gemaakt. En geduldig wachten op toeristen. Zonnebril, hoedje, rugzak... enige voorzichtigheid is geboden als je graag alle spullen opnieuw mee naar huis wil nemen.
Boven op de heuvel staat de indrukwekkende Linh Ung-pagode. Het tempelcomplex werd pas in de eenentwintigste eeuw gebouwd, maar oogt alsof het er al eeuwen staat. Absolute blikvanger is het 67 meter hoge Lady Buddha-beeld, het hoogste van Vietnam.
Volgens de lokale bevolking waakt de godin over de vissers en beschermt ze Da Nang tegen de stormen die vanaf de Zuid-Chinese Zee het vasteland bereiken.
Marmer
De uitstap brengt ons ook langs de Marble Mountains, de Marmeren Bergen. Vijf kalkstenen en marmeren heuvels die elk genoemd zijn naar een van de vijf elementen uit de oosterse filosofie: metaal, hout, water, vuur en aarde.
Eeuwenlang werd hier marmer ontgonnen, al is dat tegenwoordig verboden om het natuurgebied te beschermen. In de omliggende dorpen vind je nog altijd tientallen ateliers waar vaklui de steen verwerken tot indrukwekkende beelden.
Via trappen en smalle doorgangen verkennen we grotten, pagodes en uitzichtpunten die verspreid liggen over de heuvels. Soms is het stevig klimmen, maar boven wacht telkens een prachtig uitzicht over Da Nang en de kust in de verte.
Filmisch decor
De meest indrukwekkende plek van de Marble Mountains is naar ons gevoel de Am Phu-grot. Via een donkere trap dalen we af in een mysterieuze grot waar boeddhistische beelden, wierook en dramatische lichtinvallen een bijna filmisch decor creëren.
De grot stelt de reis van de ziel na de dood voor. Bezoekers wandelen symbolisch langs taferelen die de hel uitbeelden, om uiteindelijk opnieuw het daglicht en de verlichting te bereiken.
Religie, natuur en spektakel vloeien hier naadloos in elkaar over.
Best indrukwekkend. En ook een beetje mysterieus.
Eindhalte
Met een beetje creativiteit sluiten we het hoofdstuk Hoi An vandaag af.
De excursie eindigt in Da Nang. Een moderne kuststad die opnieuw helemaal anders aanvoelt dan Hoi An. Brede lanen, hoge gebouwen en lange stranden vervangen de gezellige steegjes en historische gevels.
Vietnam blijft verbazen. We zijn amper een week onderweg en elke bestemming voelt alsof we telkens opnieuw in een ander land terechtkomen.
Eerste indruk
Na 48 uur in Hoi An begrijpen we waarom zoveel reizigers verliefd worden op deze stad. Niet omdat er zoveel spectaculaire bezienswaardigheden zijn, maar omdat Hoi An een sfeer heeft die moeilijk te beschrijven valt.
Een stad waar je zonder moeite uren kunt rondwandelen. Waar de avonden en nachten nog mooier zijn dan de dagen. En waar zelfs een eenvoudig ontbijt, geserveerd op een veel te klein plastic stoeltje, een herinnering wordt.
Sommige bestemmingen moet je bezoeken om ze af te vinken. Hoi An is er zo eentje.
Reactie plaatsen
Reacties