MijnBaardAchterna

Mechelen – de stad van de Sint‑Romboutstoren, het gezellige Begijnhof, de al even gezellige Vleeshalle en – last but not least – de thuis van Gouden Carolus. In het hart van deze stad, verscholen tussen eeuwen geschiedenis en verhalen, staat brouwerij Het Anker. Het is één van de oudste brouwerijen van het land. Ambacht en innovatie? Die huppelen hier hand in hand door de koperen brouwketels.

Antwerpen – Het is officieel. Ik ben een waterpolowedstrijdfotograaf. Voor één dag toch. De locatie van vandaag: het Olympisch Zwemcentrum Wezenberg aan de Desguinlei in Antwerpen.

Op een steenworp van de Jordaanse metropool Amman ligt Madaba. Het is een stad die meteen charmeert. Bekend als de ‘Stad van de Mozaïeken’ vormt ze een unieke mix van oudheid en moderne Jordaanse cultuur. Terwijl we door de smalle straatjes wandelen, voel ik de warme, ontspannen sfeer die Madaba zo bijzonder maakt.

Drijven in de Dode Zee. Het staat al jaren op mijn verlanglijstje, en nu we toch in de buurt zijn, móét het gebeuren. Midden tussen Jordanië en Israël, bijna 430 meter onder zeeniveau, ligt dit wereldberoemde zoute meer. Het landschap oogt bijna buitenaards: ruige bergen, dorre, kale vlaktes en een wateroppervlak dat glinstert alsof het van glas is, omzoomd met een ruwe, witte rand. Een rand van zout.

De woestijn van Jordanië betovert mij nog meer dan de iconische stad Petra. Wadi Rum, ofwel  de ‘Vallei van de Maan’,  is een adembenemend natuurreservaat in het zuiden van het land. Beroemd om zijn spectaculaire rotsformaties, uitgestrekte zandvlaktes en rijke nomadische cultuur. Dit UNESCO-werelderfgoed serveert bezoekers een uitzonderlijke mix van natuurlijke schoonheid, geschiedenis en avontuur.

Petra, de legendarische Roze Rode Stad is dé reden waarom velen Jordanië op hun bucketlist zetten. Terecht.Deze mysterieuze stad, diep verscholen tussen zandstenen kliffen, was ooit de hoofdstad van het Nabateese Rijk. Vandaag is ze UNESCO-Werelderfgoed én een van de zeven nieuwe wereldwonderen. Een plek waar elke steen, elke doorgang en elke schaduw een verhaal vertelt over handel, cultuur en macht.

Al-Karak – Er zijn van die plekken waar je weinig of geen verwachtingen van hebt maar die je volledig omverblazen. Wadi Bin Hammad in Jordanië is zo’n plek. Een kloof, vol varens en palmbomen, kabbelend water, midden in een dor en stoffig landschap. Alsof je plots in een andere wereld stapt.

Jerash, Amman – “Jordanië? Is dat niet gevaarlijk?”De vraag lag voor de hand. Jordanië ligt immers gekneld tussen Israël, de Westelijke Jordaanoever, Syrië en Irak. Mooi in het midden van het grootste geopolitieke kruitvat ter wereld.Het antwoord is simpel: nee, absoluut niet. Jordanië is verrassend veilig, ongelooflijk mooi en de mensen zijn supervriendelijk. En, last but not least: het eten is er heerlijk én spotgoedkoop.

Antwerpen - Het is officieel. Ik ben een funeraire fotograaf. Voor 1 dag toch. Zo’n fotografiesessie op een kerkhof blijft een beetje dubbel. Maar ik ben absoluut niet de enige die zich aangetrokken voelt tot de stilte, de mysterieuze sfeer en de imposante praalgraven op binnen- en buitenlandse begraafplaatsen. Er zijn boeken over verschenen en er bestaan gespecialiseerde websites waar kerkhoffotografen hun beelden, locaties en tips delen. Business as usual, dus. De dood is, naast een deel van het leven, ook een deel van onze cultuur. En dus ook van de fotografiecultuur. Opnieuw stel ik mij open voor zoveel mogelijk soorten fotografie. Om te ontdekken en te ervaren. Dus zet ik mijn dubbel gevoel even opzij en jaag ik vandaag op begraafplaatsprentjes.

Kalmthout – Een half jaar geleden postte ik een van mijn allereerste blogs. De titel: Fwiet! Ik vertelde toen over mijn nieuwe ervaringen als schuilhut fotograaf. Een ervaring die – toegegeven – smaakte naar veel meer. Daarom presenteren we vandaag Fwiet, de sequel. Ofwel: Fwiet, fwiet!

Na een wandeling langs Unter den Linden, de Brandenburger Tor, de Muur en de Fernsehturm is het tijd voor een ander pad. Deze keer voert de route van religieus erfgoed en cultuur via politieke macht naar pure straatkunst, een tocht die opnieuw laat zien hoe veelzijdig Berlijn is.

Berlijn – Dit is niet mijn eerste Berlijn-bezoek. Tijdens een van mijn vorige levens kwam ik hier minstens één keer per jaar. Ik zag de stad toen vanuit een taxi, of vanuit een trein, tram of bus. Onderweg van en naar de Messe Berlin, van vergadering naar vergadering. Het echte Berlijn? Nog nooit gezien. Maar daar ga ik vandaag verandering in brengen. Te voet. Ik ga voor een wandeling die start in het hart van de stad, langs monumenten die iedereen kent, en eindigt bij de toren die altijd over je waakt: de Berliner Fernsehturm. Elke stap vertelt een stukje geschiedenis.

Oostende is niet alleen een bruisende stad aan zee. Sinds 2016 is het de locatie van The Crystal Ship, de grootste openluchtgalerij van België. Internationale en nationale streetart-kunstenaars transformeren de stad tot hun canvas met indrukwekkende muurschilderingen, sculpturen en installaties.

Düsseldorf – Eerlijk gezegd stond de stad niet op de bucketlist. Maar als collega-fotografen naar Duitsland afreizen voor de typische gebouwen, gaan wij graag mee. Voor de fotografielocaties. Maar vooral voor de sfeer en gezelligheid. De Altstadt van Düsseldorf ligt amper op 200 kilometer van Antwerpen. In een stad die als bijnaam ‘de langste toog ter wereld’ draagt, willen we graag even rondlopen.

Zoersel, Malle, Lier – Het is officieel. Ik ben een zomerconcertfotograaf. Voor 1 dag toch. Of eerder voor een paar dagen. De locaties: ‘Parkplezier’ in Halle/Zoersel, ‘Lier Centraal’ en ‘Muziek aan het Kasteel’ in Malle.

Sint-Katelijne-Waver - Ik heb de afgelopen jaren meer kerken bezocht dan in al mijn voorgaande levensjaren samen. Daar is een reden voor. Sinds the lady of the house een opleiding glas in lood volgt aan de kunstacademie, staat er regelmatig een inspirerende uitstap op de planning. Musea, glasblazerijen en kerken à volonté? Jawel, been there, done that!

Sint-Niklaas – Ik beken. Ik ben een anti-traditionalist. Maar geen fanatieke. Soms maak ik met plezier een uitzondering. Vooral als die uitzondering iets met eten of drinken te maken heeft. Verloren maandag met appelbollen en worstenbrood? Laat maar komen. Pannenkoeken met Maria-Lichtmis? Hell Yeah! Niet katholiek, wel pannenkoeken. Intussen hebben we zelfs een nieuwe traditie. Zo fietsen we elk jaar – vanuit onze hub in Brasschaat – naar een stad en terug. Mét overnachting én restaurantbezoek ter plaatse. Alles begint immers bij motivatie. Vorig jaar gingen we voor Brasschaat-Mechelen-Brasschaat. Dit jaar: een retourtje Sint-Niklaas, of – zoals de locals hun stad graag omschrijven – Sinnekloas, of kortweg Kloas.

Westerlo - Het is officieel. Ik ben een Flyball-fotograaf. Voor 1 dag toch. De locatie van vandaag: Westerlo. Ik moet wel toegeven dat ik enkele weken geleden al even stiekem ben gaan oefenen. Flyball-hondjes scherp op een foto krijgen is niet evident. Flyball is immers een razendsnelle, energieke hondensport waarbij teamwork, snelheid en enthousiasme centraal staan. Zowel honden als hun baasjes worden er blij van. Verslavend om naar te kijken. En extreem verslavend voor de viervoeters. Het enthousiaste, aanhoudende geblaf van de roedel mag je er bij deze blog zelf bij denken. Dus: oordoppen in, camera op mitraillettestand… en gaan!